dinsdag 31 mei 2011

Genieten

We hebben onze dochter Roos 10 dagen hier gehad. Ze heeft ons lekker geholpen en daarnaast vonden we ook nog tijd om een aantal keren te gaan fietsen. De heuvels in de directe omgeving van de auberge kennen we wel. In de Bourgogne zijn ze met een project bezig om een fietspaden netwerk aan te leggen. Van oudsher kennen ze hier geen fietspaden zoals bij ons. Als er al gefietst wordt gebeurt dat meestal op de weg. Dat is hier goed te doen omdat er voldoende rustige wegen hier in de buurt zijn. De fietspaden, die aangelegd worden gaan vaak langs kanalen en over spoorwegtrajecten, die niet meer in gebruik zijn. Dat heeft als voordeel dat het wat vlakkere wegen zijn. In de toekomst zal de "voie verte", zoals het fietspaden netwerk heet, ook door Sully komen. Het is nu klaar tot Nolay, wat 15 km hiervandaan ligt. Een mooi moment om het eens uit te proberen. We zijn een keer gestart vanuit Chagny en hebben langs het Canal du Centre naar Chalon-sur-Saône gefietst. Het was heel relaxed fietsen langs het water. We hadden zalig weer en hebben genoten van de omgeving. Het is leuk naar de boten te kijken, die af en toe langskomen en geschut moeten worden in
één van de vele sluisjes. We hadden ook nog de kans een hele grote groep roofvogels te zien, die eindeloos rondcirkelden over de akkers. Het waren er zeker 20! In Chalon vonden we een lekker terrasje voor de lunch en daarna weer mooi teruggefietst. We hebben dezelfde weg genomen, maar hadden ook kunnen kiezen voor een andere route door het bos van Chagny. Roos maakte al fietsend nog wat foto's, zodat we jullie een impressie kunnen geven!

donderdag 5 mei 2011

Seizoen

Huwelijksfeest op Château de Sully
Zo de kop is er vanaf; het seizoen is voor ons begonnen en dat voelt goed! De maand april is goed verlopen en we hebben al weer gasten uit 5 verschillende landen gehad. Qua aantal staat Nederland net niet op kop; die positie bekleden de Fransen. Dit onder andere dankzij een franse bruiloft op 30 april. Het valt ons op dat er dit jaar veel getrouwd wordt; we hebben al veel boekingen binnen. Op 800 m bij ons vandaan bevindt zich het Chateau de Sully. Een mooi groot Renaissance kasteel, dat bewoond wordt door de "Duchesse de Magenta" en haar kinderen. Om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen is het kasteel opengesteld voor publiek en worden er regelmatig dingen georganiseerd. Zo is het mogelijk voor de welgestelde Fransen om hier hun bruiloft te vieren. Ze komen vaak uit de regio Parijs, nodigen een heleboel gasten uit en vieren een weekend feest. Wij zitten lekker dichtbij en daarom willen ze graag bij ons de (meestal korte) nacht doorbrengen. Voor sommige dagen worden we werkelijk suf gebeld. Want 6 kamers zijn natuurlijk snel gevuld als er zoals de laatste keer 220 gasten ondergebracht moeten worden...Zo'n zaterdag verloopt meestal redelijk chaotisch voor ons. Onze kamers zijn beschikbaar vanaf 1500 uur, zodat we de gelegenheid hebben een schone, frisse kamer aan te bieden. Afhankelijk van het tijdstip van de kerkelijke inzegening verwachten onze franse bruiloftsgasten tijdig terecht te kunnen voor het omkleden, optutten enzovoort. Soms staan ze dan al om 12 uur op de stoep, of als we mazzel hebben wordt er enkele dagen voordien over gebeld. Terwijl ze de informatie over de beschikbaarheid van de kamer al maanden in huis hebben. Maar ja plannen is moeilijk...In april kunnen we vaak wel aan de wens om eerder terecht te kunnen tegemoet komen. Maar in het hoogseizoen als we soms wel 6 kamers op een dag moeten doen en die pas om 11 uur verlaten zijn dan lukt dat niet. Op zo'n zaterdag druppelen de gasten binnen, vaak gehaast: het verkeer zat tegen, de gps bracht ze niet op de juiste plek, het was toch verder dan gedacht enz. De bagage wordt naar boven gesjouwd. De één wil een föhn lenen, de ander wat eten, een derde wat drinken, een vierde wat vragen. In de tussentijd proberen wij afspraken te maken over het tijdstip van het ontbijt. Iets waar zij totaal niet mee bezig zijn: ze hebben een trouwerij, een diner, een feest. Het ontbijt is nog ver weg: willen we wel een ontbijt en zo ja hoe laat dan? Wij willen graag dat ze er even over nadenken, want het is heel frustrerend alles voor het ontbijt klaar te hebben staan als er niemand komt. Een beetje zonde om al die croissants en stokbroden weg te kunnen gooien, die je immers niet kunt bewaren. Uiteindelijk krijgen we meestal wel een aardig beeld van de ideeën voor de volgende ochtend, hoewel die ook nog makkelijk kunnen wijzigen. Want we hebben toch wel erg lekkere bedden en als je er pas laat ingekropen bent... Op een gegeven moment begint dan de uittocht van mensen, in volle glorie opgedoft, inclusief chapeau. De receptie, trappenhuis, overloop en laat staan de kamers worden achtergelaten in een doordringende wolk van parfums. Dan is iedereen weg naar de kerk. Even rust denk je dan. Echter meestal komt er nog wel een verlate gast, die de kerkdienst gemist heeft. De eerste keer dacht ik nog: wat sneu, ze zijn te laat. Maar het begint op te vallen dat er meestal wel zo'n stel tussen zit. Het zou best eens kunnen dat het niet per ongeluk is dat ze te laat komen. Ze lijken er ook niet zo mee te zitten. Tegen de tijd dat het "verre de l'amitié" geheven wordt (m.a.w. de receptie is begonnen) zijn alle gasten wel gearriveerd, laat staan voor het diner! Hoewel het ook wel voorkomt dat een sleutel niet opgehaald word. Dan proberen we iets via de andere gasten te regelen. Men kan niet van ons verwachten dat we tot diep in de nacht gaan zitten wachten omdat er misschien nog mensen komen en misschien ook niet. De volgende morgen is het weer even afwachten of men, volgens afspraak, aan het ontbijt verschijnt. De kamers moeten om 11 uur leeg opgeleverd worden, maar er zijn altijd mensen die de regels aan hun laars lappen. Zij lopen het risico te worden verjaagd met de stofzuiger... want om 3 uur komen er weer andere gasten, die misschien ook wel eerder op de kamer zouden willen.