dinsdag 5 oktober 2010

Noten

Eekhoorn aan het werk
In onze achtertuin, zo'n 10 meter uit de gevel staat onze notenboom. Voor veel van onze gasten een leuke herinnering aan hun verblijf bij ons: diner onder "De Notenboom" of een lekkere Bourgognewijn of ander niet te versmaden drankje.. Momenteel genieten andersoortige gasten van onze boom. De noten zijn namelijk rijp, maar nog niet uit de boom gevallen. Voor eekhoorns een uitgelezen kans een voorraadje te bemachtigen. We hebben uitgebreid kunnen meemaken hoe ze zo'n klusje aanpakken. De eekhoorn spurt langs de stam omhoog en loopt over steeds dunner wordende takken naar het uiteinde waar zich de buit bevindt. Met beide handjes plukt hij/zij de noot, die verstopt zit in een dikke groene schil. Met de tandjes en in een enorm tempo wordt de schil eraf gehaald. De noot is nu vervoerbaar: hij past in het bekje van de eekhoorn, die nu de terugweg aanvaart op dezelfde wijze. In no time staat hij weer op de grond en rent/huppelt/springt met zijn verovering naar een geschikte verstopplaats, waar de noot begraven wordt. Binnen enkele minuten is hij/zij terug om de volgende noot te veroveren...Wat ook een bijzonder gezicht is is als ze van de ene naar de ander boom "springen" c.q. "vliegen". Of zoals Han laatst zag van de dakgoot naar een berk. In oktober 2006, toen we hier net waren hebben we op een wandeling in de Morvan een jong eekhoorntje gevonden dat uit het nest was gevallen. Zo'n beestje is ten dode opgeschreven, dus hebben we het meegenomen. De plaatselijke dierenarts heeft zich over hem ontfermd en met hulp van zijn dochter is het diertje voorspoedig opgegroeid. Het bivakkeerde namelijk in een heuptasje met wat hooi, dat door de dochter des huizes werd gedragen en werd in het begin met een klein zuigflesje gevoerd. Toen het volwassen werd, liep het vrij door het huis en werd steeds ondeugender (de knoppen van het toetsenbord bijvoorbeeld waren wel erg interessant en konden eraf gesloopt worden; iets wat de familie niet zo kon waarderen) Uiteindelijk is hij uit het huis ontsnapt naar de vrije natuur in en rond Sully. De dierenartsenfamilie ziet hem geregeld rondscharrelen; zij kunnen hem blijkbaar herkennen. Misschien eet hij of een nakomeling nu wel van onze noten... De eekhoorns hebben echter wel concurrentie van een aantal eksters, die ook erg van noten houden en ze met hun grote bek eenvoudig kunnen vervoeren. Om de één of andere reden vinden we dat minder leuk: die schreeuwerige dieven! Nee dan liever die sierlijke, aandoenlijke eekhoorntjes. Ik hoop wel dat er straks nog een paar nootjes voor ons op de grond vallen...

Geen opmerkingen: