zondag 14 april 2013

Zonnige zondagmarkt

Zondagmarkt in Chalon-sur-Saône
Wat een zalige dag vandaag: 22 graden en volop zon. Op naar de versmarkt in Chalon-sur-Saône. Een plein vol fruit en groente, waar het heerlijk geurt. De terrasjes vol met enthousiaste mensen, terwijl de kerkklokken luid beieren. Dat klinkt hier zo imposant. De aansluitende straat is helemaal gevuld met kramen. Je vindt er van alles: heerlijke kazen, versgebakken brood, kruiden en olijven in vele smaken, verse vis, worst, honing uit de regio, bloemen en plantjes en niet te vergeten de ter plekke gegrilde kippetjes..
Aan de rand van het centrum was ook nog een rommelmarkt georganiseerd; daar konden we mooi nog even overheen slenteren. Terug hebben we een leuke binnendoor route gereden, langs het kanaal met zijn vele sluisjes. Er waren veel mensen aan het fietsen en wandelen. Allemaal aan het profiteren van het mooie weer!

maandag 8 april 2013

Dagje Nevers

 


NEVERS, is de hoofdstad van het bourgondische département Nièvre...

We waren er nog niet aan toegekomen deze plaats te bezoeken en hebben daarom op een vrije zondag de Morvan "overgestoken" Dat is sowieso geen straf: het is altijd leuk het natuurpark te doorkruisen. In de tijd van de Galliërs (voor onze jaartelling dus) ontstond op deze plek aan de Loire al een nederzetting. Later hebben de Romeinen er gebivakkeerd, nadat ze de Galliërs verslagen hadden. Er werden stadsmuren gebouwd en in de loop van de tijd diverse kerken en kloosters. Sinds de 6e eeuw was de stad een bisschopszetel en dus was er een kathedraal. De graven van Nivernais bezaten er een burcht, die echter niet meer bestaat. Op deze plek werd namelijk het hertogelijk paleis gebouwd, tussen 1500 en 1600. Qua nijverheid is Nevers bekend door zijn "faiënce" oftewel aardewerk dat sinds de 16e eeuw ontwikkeld werd. 
http://fr.wikipedia.org/wiki/Faïence_de_Nevers

Het toeristenbureau (
http://www.nevers-tourisme.com/) heeft een tweetal wandelingen uitgezet door het centrum, die te volgen zijn door middel van een blauwe lijn in het trottoir. Onderweg staan informatieborden over de interessante plekken, waar je langs komt. Ik raad aan het informatieboekje bij het bureau op te halen omdat er soms meerdere opties te volgen zijn en soms dingen niet helemaal goed zijn aangegeven. De ene gaat door de wijk van de "faïenciers" (de aardewerk ateliers) De andere loopt NO van het hertogelijk paleis via mooie historische gebouwen naar de Romaanse kerk Saint-Étienne, een halteplaats op de bedevaartsroute naar Santiago. Beide wandelingen zijn ook goed te combineren. Een mooie site over het erfgoed Is: http://www.nevers.fr/sites

Het was leuk door de oude straatjes te wandelen. We hebben veel mooie oude gebouwen gezien. Echter het aantal lelijke "moderne" gebouwen, die her en der in het centrum er tussen geplaatst zijn is erg hoog. Een leuk doorkijkje werd vaak ontsierd door een lelijk, verveloos flatgebouw. Ook het zicht op de oude "Pont de Loire" (brug) werd ontsierd door betonnen kolossen. We gaan vast nog een keertje terug om wat bezienswaardigheden te bezoeken.

Brocantes, Vide-grenier, Puces

Oma's servies?
Allemaal woorden voor tweedehandsmarkten, die hier in de omgeving veel georganiseerd worden. Het seizoen is weer begonnen; de meesten worden weliswaar nu nog ergens binnen gehouden, maar naarmate het warmer wordt vindt het vaker buiten plaats: op een plein of sportterrein, of gewoon in alle straatjes van een plattelandsdorp.. Je kunt er lekker slenteren langs de kraampjes, waar van alles ligt. Je kunt je verbazen over de rommel die mensen aan de man proberen te brengen. Of over de prijzen van de antiekhandelaren. Soms is het een grote markt, soms ben je er snel door heen. Er is altijd een "buffet", wat betekent dat je er wat te drinken of te eten kunt halen. Het assortiment wisselt wel eens, maar frites kun je er altijd krijgen. Het is leuk als je iets vindt, wat je aanspreekt. En als het dan ook nog eens een leuk prijsje heeft kun je weer huiswaarts gaan met een nieuwe aanwinst. En anders heb je een dagje franse sfeer geproefd!

Zo heb ik gisteren een set schalen op de kop getikt. Lekker ouderwets wit porselein met een bloemmotiefje, gemaakt in Limoges, dè franse porseleinstad, zoals de franse dame achter de kraam me trots vertelde. Het leuke van spulletjes met een verleden is dat je kunt mijmeren over het eerdere gebruik. Ik zie dan een franse dame voor me, die trots is op haar  servies en daar zuinig mee omgegaan is. Ik kan zien welke schaal het meest gebruikt is (die van de taartjes) en wat er nog als nieuw uitziet. Dat is in ieder geval leuker dan een nieuwe schaal uit de winkel, al is die nog zo mooi.

Het grootste aantal tweedehandsmarkten wordt op zondag georganiseerd en ze beginnen meestal al vroeg. Een goede site met een overzicht van de markten is: 
www.bricabrac.fr  Je kunt er zoeken op datum en departement.

donderdag 7 februari 2013

La Moutarderie Fallot Beaune



Afgelopen zaterdagochtend zijn Roos, Han en ik naar het mosterdmuseum in Beaune geweest. Het oude familiebedrijf Edmond Fallot maakt nog mosterd op traditionele wijze. Erg leuk om een keer uit te proberen!   

De rondleiding werd gegeven door een leuke Franse dame die verrassend goed Engels sprak. De toer bestond uit een mix van goede uitleg, beeld en geluidsmateriaal en zelf een poging doen om mosterd te maken. Op zolder konden we een indruk krijgen van hoe ze vroeger mosterd maakten. Er was een mooie collectie van oude machines, waaronder de molenstenen en een sorteermachine. 

Als afsluiting kregen we een paar lekkere hapjes met bijpassende mosterd. Daarna liepen we door naar de winkel aangrenzend aan het museum, waar we alle soorten mosterd konden proeven. Moutarderie Fallot maakt  mosterd met een culinaire twist, waarbij interessante mengsels ontstaan met rozemarijn, kruidkoek, cassis, noten, paddenstoelen, honing en peper. Stuk voor stuk allemaal heerlijk! 

Natuurlijk konden we niet zonder een paar potjes vertrekken. Leuk voor een speciaal etentje.


maandag 14 mei 2012

Met andere ogen..

Le site du puits Hottinguer
We wonen nu vijf en een half jaar in Sully en 4 km bij ons vandaan ligt de plaats Epinac. Hier vinden we primaire voorzieningen, die in ons dorp niet voorhanden zijn: de bakker, de apotheek, een kleine supermarkt. We weten dat Epinac vroeger welvarend was door de mijnindustrie; de laatste mijn is echter al tientallen jaren geleden gesloten. De spoorlijnen zijn opgedoekt en je ziet veel leegstaande gebouwen. Overal in Frankrijk vind je mensen, die zich inzetten voor het behoud van het "Patrimoine", dat je nog het best kunt vertalen door "erfgoed". Zo is er in Epinac een vereniging S.P.I.E. wat staat voor "Sauvegarde du Patrimoine Industriel Épinacois". (hun website is: http://spie.voila.net/) Zij zijn heel trots op het mijnverleden van Epinac en zetten zich in om de gebouwen te behouden en de leef- en werkwijze uit die tijd bekend te maken en te bewaren voor de toekomst. In Epinac zit ook het toeristenbureau en gezamenlijk hebben ze een dag georganiseerd voor de mensen uit de omgeving, die veel met het toerisme te maken hebben. We hebben een bezoek gebracht aan het mijnmuseum (klein maar fijn), waar de geschiedenis door een gids van de vereniging uit de doeken gedaan werd. In en om Epinac zijn een heleboel "puits" oftewel mijnschachten tot ontwikkeling gebracht. Daarbij is in de loop der tijd gebruik gemaakt van technische verbeteringen, zoals een kabelbaan voor het vervoer boven de grond. Vooruitstrevend was ook een pneumatische oplossing van het  probleem om alles naar de oppervlakte te vervoeren. Door Epinac is een wandeling uitgezet van 9 km die langs 10 putten voert, waar men informatieborden heeft geplaatst. Ook gaat de wandeling door de "mijnwerkerswijk" met zijn huisjes, langs de gebouwen waar het kantoor en de werkplaatsen gevestigd waren en langs de woningen van de directie. Deze "nadere" kennismaking met het verleden van Epinac heeft er voor gezorgd dat we nu met andere ogen kijken als we weer een bezoekje aan de bakker brengen. En dat is knap gedaan.

Tip: De wandeling heet "Circuit des Gueules Noires d'Epinac" (Oftewel "Het rondje van de zwarte gezichten van Epinac")

zondag 13 mei 2012

Die monniken waren zo gek nog niet...

Waar zou u een abdij hebben gesticht als u het voor het zeggen had in het jaar 1118? Een bezoek aan de abdij van Fontenay (www.abbayedefontenay.com) met Han, Sylvia, Koen en ikzelf. Kaart op schoot en op weg. Eerst richting Dijon, waarna we afbuigen richting het noordwesten. Door slaperige Franse dorpjes, afslag richting de abdij. Een aantal kilometers vervolgen wij deze weg door een soort dal. Gaan we wel goed? Plotseling doemt de abdij voor ons op tussen de bossen. Je loopt door de poort en kan je gedachten helemaal los laten. De kerk, kloostergang, slaapzaal en smidse pakken je in en nemen je mee een krappe 1000 jaar terug. De architectuur is schitterend gerestaureerd en in ere hersteld. Mooi contrast ligt er tussen de strak georganiseerde tuin en de bossen in het omliggende terrein. De monniken (200 in de hoogtijdagen van de abdij) waren volledig zelfvoorzienend. Steengroeve nabij, smidse aangedreven door één van de eerste watermolens in Europa. Het plaatje klopt, wat een rust! Wij waren het er allemaal over eens; dit zou de plek zijn waar wij een abdij zouden hebben gesticht!

Joost Buijtendijk

dinsdag 17 april 2012

Julius Caesar vs Vercingétorix!

Vandaag zijn we er lekker op uit getrokken. Samen met onze zoons, Joost en Koen, hebben we een bezoek gebracht aan "MuséoParc Alésia" (www.alesia.com). Dit ligt op een uurtje rijden van de Auberge en is gloednieuw, opening was 26 maart 2012. Met een Nederlandstalige audioguide word je meegenomen naar de laatste en grootste slag om Gallië in het jaar 52 BC. Vercingétorix vecht met zijn Galliërs voor hun laatste kans op vrijheid! Julius Caesar is bezig om zich te bewijzen als  groot militair strateeg om zo zijn macht in Rome te vergroten. Fascinerend is het om te zien hoe Caesar zijn opponent omsingelde en het gebied hermetisch afsloot. Een uitgebreid verdedigingswerk werd binnen een maand opgetrokken. Deze bestond uit twee fortificaties, één om de omsingelden binnen te houden en één om de versterkingen af te weren. Versterkingen kwamen, dagen/weken werd er gevochten. Beide partijen waren aan elkaar gewaagd, wie trok er aan het langste eind? Ongelofelijk is het hoeveel men te weten is gekomen over deze slag. Caesar schreef maar liefst 8 boeken over zijn campagnes tegen de Galliërs. Aan de hand van deze boeken is men, waaronder niemand minder dan Napoleon de derde, op zoek gegaan naar bewijzen. Bij verschillende opgravingen hebben ze ontzettend veel archeologische vondsten gedaan. Uiteindelijk hebben ze ruim 2000 jaar na dato, de geschiedenis prachtig in beeld gebracht!